Wydawca treści Wydawca treści

Zagrożenie pożarowe

Ogień to niebezpieczne i nieprzewidywalne zjawisko fizyczne, które staje się groźne, gdy zapominamy o podstawowych zasadach ochrony przeciwpożarowej.


Zanim wybierzesz się na leśną wędrówkę (szczególnie latem) sprawdź czy Twoja obecność nie będzie stanowiła zagrożenia dla lasu.
Zagrożenie pożarowe w łatwy sposób można sprawdzić na mapie, zamieszczonej w linku. Zapraszamy!

Mapa zagrożenia pożarowego - link

Ogień to niebezpieczne i nieprzewidywalne zjawisko fizyczne, które staje się groźne, gdy zapominamy o podstawowych zasadach ochrony przeciwpożarowej. Bogate w masę organiczną środowisko lasu czy łąki to ogromny magazyn materiału łatwopalnego. Szczególnie ma to znaczenie w okresie wiosennych i letnich susz. Nie rzadko wilgotność ściółki spada wówczas poniżej 10% tworząc idealne warunki do powstania pożaru. Czynnik termiczny, jakim może być zwykły niedopałek papierosa rzucony w łatwopalne otoczenie to często początek końca czegoś, co jeszcze do niedawna było bogatą w życie biologiczne łąką czy lasem cieszącym nasze oczy od dziesięcioleci.


Przepisy dotyczące funkcjonowania ochrony przeciwpożarowej ustalają dla kierowników jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych wytyczne dotyczące działań mających na celu ograniczenie skutków pożarów, szczególnie niedopuszczenie do znacznego ich rozwoju. Działania w tym zakresie mają na celu między innymi zapewnienie szybkiego wykrywania pożarów i alarmowania o ich powstaniu właściwych jednostek ratowniczych, a także umożliwienie szybkiego i skutecznego gaszenia pożarów przez jednostki ochrony przeciwpożarowej i siły własne.
W okresie akcji bezpośredniej, która trwa od marca do października w siedzibie Nadleśnictwa w miejscowości Szałe uruchamiany jest Punkt Alarmowo Dyspozycyjny, którego zadaniem jest przekazywanie informacji o zagrożeniu pożarowym i koordynowanie akcji gaśniczych. Punkt Alarmowo Dyspozycyjny nadleśnictwa ma łączność drogą radiową i telefoniczną z Punktem Obserwacyjnym, Strażą Pożarną, leśnictwami oraz Leśną Bazą Lotniczą.
W punkcie obserwacyjnym Nadleśnictwa Kalisz w Pieczyskach znajduje się kamera przemysłowa monitorująca obszar obrębu Pieczyska oraz sąsiadujące tereny Nadleśnictwa Taczanów i Przedborów. Punkt obserwacyjny należy do zintegrowanej sieci punktów obserwacyjnych Lasów Państwowych. Tereny Nadleśnictwa Kalisz są monitorowane przez punkty obserwacyjne sąsiednich nadleśnictw: w Spóle (N-ctwo Przedborów), w Mikstat (N-ctwo Taczanów), w Petrykach (N-ctwo Grodziec), w Grąbkowie (N-ctwo Turek), w Jasionnej (N-ctwo Złoczew). Punkty obserwacyjne są tak rozmieszczone w terenie, aby zasięgi poszczególnych punktów się krzyżowały, co bardzo ułatwia dokładną lokalizację pożaru.

Dodatkowo w okresie dużego zagrożenia pożarowego Nadleśnictwo organizuje naziemne patrole przeciwpożarowe. Pełnią je stali pracownicy LP i Straż Leśna. Organizowane są na obszarach, przez które przechodzą odcinki dróg charakteryzujące się znacznym natężeniem ruchu ludzi (w celach wypoczynkowo-rekreacyjnych i w poszukiwaniu płodów runa leśnego). Patrolowane są także obrzeża lasów w okresie wypalania traw lub innych suchych pozostałości.
W okresie szczególnie dużego zagrożenia pożarowego RDLP w Poznaniu organizuje loty patrolowo-gaśnicze samolotami gaśniczymi z ograniczonym ładunkiem środków gaśniczych za pomocą różnych typów samolotów mających bezpośrednią łączność radiową z Nadleśnictwem na paśmie leśnym. Taktyka patrolowania lotniczego jest uzależniona od natężenia występowania okresowych pożarów, charakterystyki terenów leśnych oraz stosowanego sprzętu lotniczego. Ustalone trasy patrolowania uwzględniają faktyczne zagrożenie pożarowe oraz istniejące luki w systemie wykrywania. 
Leśne Bazy Lotnicze znajdują się na terenie nadleśnictwa: Taczanów i Oborniki.


Na podstawie dwóch rozporządzeń w sprawie dróg pożarowych: Rozporządzenia MSWiA z dnia 24 lipca 2009 r. (Dz. U. Nr 124, poz. 1030 z dnia 6 sierpnia 2009 r.) i Rozporządzenia MŚ z  22 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 58, poz. 405 z dnia 7 kwietnia 2006 r) w Nadleśnictwie Kalisz wyznaczono 19 dojazdów pożarowych. Większość to drogi gruntowe utrzymywane w sposób zapewniający ich przejezdność.
Na terenie Nadleśnictwa Kalisz znajdują się dwie bazy sprzętu do gaszenia pożarów lasów – w leśnictwie Morawin oddz. 126a i w leśnictwie Wróbel oddz. 288f.
Nadleśnictwo posiada samochód patrolowo-gaśniczy wyposażony w moduł gaśniczy wysokociśnieniowy na podwoziu samochodu terenowego Mitsubishi.
Dodatkowo, na wypadek pożaru, do jego gaszenia i dozorowaniu pożarzysk przystępują Zakłady Usług Leśnych – na podstawie umów podpisanych z Nadleśnictwem.
System monitoringu, jaki funkcjonuje w Lasach Państwowych ma za zadanie jak najwcześniejsze wykrycie pożaru lasu. Czas ma kluczowe znaczenie przy podjętej akcji gaśniczej. Im wcześniej jednostki straży pożarnej dotrą na miejsce pożaru tym większe szanse na szybkie ugaszenie pożaru i minimalizację strat.
Wynikiem coraz sprawniejszego systemu obserwacyjnego Lasów Państwowych jest wyraźne zmniejszenie się powierzchni pożarów. Liczba pożarów zależy w dużej mierze od pogody i utrzymujących się okresów bez opadów.


Nadleśnictwo prowadzi również w szerokim zakresie akcję profilaktyczno - propagandową poprzez wywieszanie tablic informacyjnych.
Lasy Nadleśnictwa Kalisz należą do I kategorii zagrożenia pożarowego, co oznacza najwyższe zagrożenie pożarami. Wpływ na to ma udział siedlisk borowych, bliskość aglomeracji miejskiej i zwiększoną penetracją lasu przez ludność.
W okresach dużej suszy Nadleśniczy może wprowadzić stały lub okresowy zakaz wstępu do lasu. Gdy wilgotność ściółki leśnej przez 5 kolejnych dni jest poniżej 10 % wprowadza się zakaz wstępu do lasu.
Nadleśnictwo Kalisz położone jest w 26. strefie prognostycznej bieżącego zagrożenia pożarowego. Meteorologiczny Punkt Prognostyczny (MPP) znajdujący się w miejscowości Pieczyska ustala stopień zagrożenia pożarowego dla następujących nadleśnictw: Antonin, Kalisz, Przedborów, Syców i Taczanów.


 
W latach 2003-2012 na terenie Nadleśnictwa Kalisz powstało 180 pożarów o łącznej powierzchni 56,17 ha.
Pożary w grupach w zależności od wielkości powierzchni przedstawiają się następująco:
- ugaszone w zarodku o powierzchni do 0,05 ha - 87
- małe o powierzchni od 0,06 do 1,00 ha - 82
- średnie o powierzchni od 1,01 do 10,00 ha - 10
- duże o powierzchni od 10,01 do 100 ha - 1

Przeciętna powierzchnia 1 pożaru w minionym 10 leciu wyniosła 0,31 ha .

Największy powierzchniowo pożar miał miejsce w 2003 roku w leśnictwie Orla Góra i objął powierzchnię 12,50 ha w tym pożar całkowity drzewostanu 9,80 ha. Pożar powstał w młodniku - So 18 lat, bon. II 5, zadrzewienie 0,9, Bśw. Warunki panujące w dniu pożaru oraz brak innych powodów przebywania w tym rejonie ludzi sugeruje jako przyczynę podpalenie.


Leśnicy kaliscy zwracają się z prośbą do wszystkich korzystających z lasu o zachowanie szczególnej ostrożności w lesie i natychmiastowym informowaniu o powstałym zagrożeniu.

 


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Obszary chronionego krajobrazu

Obszary chronionego krajobrazu

Według ustawy o ochronie przyrody obszar chronionego krajobrazu obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem lub pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych.

W obszarze terytorialnego zasięgu działania Nadleśnictwa Kalisz znajdują się dwa obszary chronionego krajobrazu.

 

Obszar chronionego krajobrazu "Dolina rzeki Swędrni"

Obszar powołany został Rozporządzeniem nr 68 Wojewody Kaliskiego z dnia 20 grudnia 1991 roku w sprawie ustalenia obszaru chronionego krajobrazu "Dolina rzeki Swędrni" (Dz. Urz. Woj. Kal. Nr 17, poz. 161). Obszar o ogólnej powierzchni 5000 ha cechuje się istotnymi wartościami przyrodniczymi: rzeźba terenu, zbiorniki wodne, szata roślinna i walory estetyczno-widokowe krajobrazu, mającymi aktualne i potencjalne znaczenie dla regulacji warunków środowiska i zabezpieczenia możliwości realizacji funkcji rekreacyjnej. Powierzchnia ogólna gruntów Nadleśnictwa na obszarze chronionego krajobrazu wynosi 1345,84 ha, w tym: powierzchnia leśna - 1274,94 ha i powierzchnia nieleśna - 40,45 ha. Dolina Swędrni powstała w okresie zlodowacenia środkowopolskiego, stąd jej atrakcyjne walory naturalnego krajobrazu meandrującej rzeki ze stromymi zejściami i łąkami łęgowymi. Stwierdzono tu 714 gatunków roślin, w tym 19 chronionych, m. in.:    grzybień północny   ,   grążel żółty  ,  rosiczka okrągłolistna ,  k  alina koralowa , kocanki piaskowe, lilia złotog łów czy konwalia majowa. Udział zbiorowisk leśnych jest tu niewielki - około 27%. W faunie obszaru stwierdzono występowanie ptaków uznanych w skali Europy za ginące: czajka, błotniak stawowy, zimorodek, perkozek, cyranka czy płaskonos. Największe zagrożenie dla zbiorowisk tak ściśle związanych z oddziaływaniem wody upatruje się w obniżaniu poziomu wód gruntowych.  

 

Obszar chronionego krajobrazu "Dolina rzeki Prosny"

Obszar powołany został Rozporządzeniem nr 65 Wojewody Kaliskiego z dnia 20 grudnia 1996 roku w sprawie ustalenia obszaru chronionego krajobrazu "Dolina rzeki Prosny" (Dz. Urz. Woj. Kal. z 1997 r. Nr 1, poz. 1). Całkowita powierzchnia obszaru wynosi 94400 ha i częściowo leży w granicach Nadleśnictwa Kalisz. Obejmuje Dolinę Prosny oraz Kotlinę Grabowską i Wzgórza Chełmce. Obszar powołano w celu ochrony wartości przyrodniczych, kulturowych oraz zasobów wodnych i walorów rekreacyjnych. Do najcenniejszych elementów obszaru należą różnorodność zbiorowisk, stanowiska gatunków chronionych, pomniki przyrody, zabytki architektury, miejsca atrakcyjne turystycznie i krajobrazowo. Powierzchnia ogólna gruntów Nadleśnictwa na obszarze chronionego krajobrazu wynosi 5341,40 ha, w tym: powierzchnia leśna - 5078,32 ha i powierzchnia nieleśna - 141,08 ha.